در این پست زیباترین تک بیتی عاشقانه مولانا را برای شما عزیزان آماده کرده ایم. مولانا جلال الدین محمد بلخی از بزرگترین شاعان ایران و جهان است که فلسفه عشق و عرفان را با اشعاری منحصر به فرد بیان می کند. اگر از طرفداران این شاعر هستید می توانید از این تک بیتی های قشنگ و عکس نوشته های جدید برای استوری اینستاگرام و تلگرام استفاده کنید.
تک بیتی عاشقانه مولانا
دلتنگم و دیدار تو درمان من است
گر چنینی، گر چنانی، جان مایی جان جان
کی یاد من رفت از دلش ای در دل و جان منزلش
کُن نظری که تشنه ام بهرِ وصالِ عشقِ تو……
اندر تنِ من جان و رگ و خون همه اوست
چو دیوم عاشق آن یک پری شد
اگر عالم همه پرخار باشد، دل عاشق همه گلزار باشد
تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
آمد بهار خرم آمد نگار ما
تک بیتی های عاشقانه مولانا
گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم
داروی دردم گر تویی، در اوج بیماری خوشم
تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را
سیر نمی شوم زِ تو، ای مَه جان فَزای من
جُور مکن، جفا مکن، نیست جفا سزای من
مرا عهدیست با شادی، که شادی آنِ من باشد
مرا قولیست با جانان، که جانان جانِ من باشد
اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من
دل من داند و من دانم و دل داند و من
از دیده برون مشو که نوری
وز سینه جدا مشو که جانی
اندر دل من درون و بیرون همه او است
اندر تن من جان و رگ و خون همه اوست
تک بیتی های مولانا در مورد عشق
بیچاره تر از عاشق بی صبر کجاست
کاین عشق گرفتاری بی هیچ دواست
از آتش تو فتاده جانم در جوش
وز باده تو شده است جانم مدهوش
ای دل پاره پاره ام دیدن او است چاره ام
او است پناه و پشت من تکیه بر این جهان مکن
من از عالم تو را تنها گزیدم
روا داری که من غمگین نشینم ؟!
در من بِدَمی، من زنده شوم…
یک جان چه بُوَد، صد جانِ منی!
آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن
آینه صبوح را ترجمه شبانه کن
عجب عجب که برون آمدی به پرسش من
ببین ببین که چه بی طاقتم ز شیدایی
خاک من گل شود و گل شکفد از گل من
تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من
تک بیتی مولانا درباره زندگی
عالم این خاک و هوا گوهر کفر است و فنا
در دل کفر آمده‌ام تا که به ایمان برسم
این جهان زندان و ما زندانیان
حفره کن زندان و خود را وا راهان
آن دگر گفت: ای گروه زرپرست
جمله خاصیت مرا چشم اندرست
خنک آن قمار بازی، که بباخت آنچه بودش
بنماند هیچش الّا، هوس قمار دیگر
ساعتی میزان اینی، ساعتی میزان آن
یک نفس میزان خود شو، تاشوی موزون خویش
هر خون که ز من روید با خاک تو می‌گوید
با مهر تو همرنگم با عشق تو هنبازم
بیا تا قدر همدیگر بدانیم
که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم
عید آمد و عید آمد یاری که رمید آمد
عیدانه فراوان شد تا باد چنین بادا
تک بیت مولانا برای بیو
نیست از عاشق کسی دیوانه‌تر
عقل از سودای او کورست و کر
نکند فکر کنی در دلِ من یادِ تو نیست
گوش کن! نبضِ دلم زمزمه اش با تو یکیست
این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش است
این جهان بی من مباش و آن جهان بی من مرو
درد ما را در جهان، درمان مبادا بی شما
مرگ بادا بی شما و جان مبادا بی شما
گر هزاران دام باشد در قدم
چون تو با مایی نباشد هیچ غم
ز تو هر ذره جهانی ز تو هر قطره چو جانی
چو ز تو یافت نشانی چه کند نام و نشان را
اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم؟!
اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم؟!️…
مرا عهدیست با شادی
که شادی آن من باشد
مرا قولیست با جانان
که جانان جان من باشد
لاف عشق و عاشقی را وه چه آسان میزنیم
خود خزانیم و دم از شوق بهاران میزنیم
