گلچینی از ناب ترین شعر های کوتاه برای بیو به همراه اشعار عاشقانه غمگین و احساسی برای بیوگرافی را در این مطلب از رویامگ آماده کرده ایم. محتوای این اشعار، غمگین و احساسی و سنگین بوده و نشانه حس و حال درونی شماست. شما می توانید از این اشعار و عکس نوشته های زیبا علاوه بر بیو در قالب استوری اینستاگرام و پروفایل تلگرام هم استفاده کنید.
شعر کوتاه برای بیو
از من گذشت و من هم از او بگذرم ولی
با چون منی به غیر محبت روا نبود
تو آن شعری که من جایی نمی‌خوانم، که می‌ترسم
به جانت چشم زخم آید چو می‌گویند تحسینم
همه ی حرف دلم با تو همین است که دوست
چــه کنم؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم؟
نترسم که با دیگران خو کنی
تو با من چه کردی که با او کنی
عشق حراج می کنی ، قلب اجاره می دهی
نرخ خریدنت مرا خانه به دوش می کند
گفتی مرا به خنده خوش باد روزگارت
کس بی تو خوش نباشد رو قصه ی دگر کن
تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را چه کنم
وَر هیچ نباشد
چو تُو هستی هَمه هست…!!
نام تو مرا همیشه مست می کند
بهتر از شراب، بهتر از تمام شعرهای ناب
تو بدون من مرا کم داری
من ولی بی تو جهانم خالیست
آنکه رخسار تو را این همه زیبا می کرد
کاش از روز ازل فکر دل ما می کرد
چشم تو نه یاقوت و عقیق و نه زمرد
فیروز ترین معدن الماس جهان است
اشعار تک بیتی خاص و عاشقانه برای بیو
فریاد ز بی مهریت ای گل که درین باغ
چون غنچه پاییز شکفتن نتوانم
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم
با خیال تو به سر بردن اگر هست گناه
با خبر باش که من غرق گناهم همه عمر
خیال روی تو در هر طریق همره ماست
نسیم موی تو پیوند جان آگه ماست
چو بید بر سر ایمان خویش می‌لرزم
که دل بدست کمان ابرویست کافر کیش
شعر کوتاه برای بیو عاشقانه
در چشم دیگران منشین در کنار من
ما را در این مقایسه بی آبرو مکن
ای نام تو بهترین سرآغاز
بی نام تو نامه کی کنم باز
یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم
درد بی درمان شنیدی؟
حال من یعنی همین
بی تو بودن درد دارد
می زند من را زمین
بیوگرافی شیک کوتاه
مثل نفس هایم دوستت دارم…
همان قدر بی اختیار، همان قدر تا پای جان…
عشق یعنی در میان صد هزاران مثنوی
بوی یک تک بیت ناگه، مَست و مَدهوشت کند
عشق یک شیشه انگور کنار افتاده ست
که اگر کهنه شود مَست ترت خواهد کرد
موی فر داری شما و دلربایی می کنی
دلبر مو فرفری، در دل خدایی می کنی
با فنجانی چای هم می توان مست شد
اگر اویی که باید باشد، باشد
عشق یعنی که به یوسف بخورد شلاقی
درد تا مغز سر و جان زلیخا برود
تو همانی که دلم لک زده لبخندش را
او که هرگز نتوان یافت همانندش را
شعر بیوگرافی سنگین
به خدا غير خودم چشم بدوزی به كسی
مثل مو در جهت باد به هم می ريزم
سیر نمی شوم ز تو، ای مه جان فزای من
جور مکن، جفا مکن، نیست جفا سزای من
مثل یک معجزه ای، علت ایمان منی
همه هان و بله هستند و شما جان منی
مرا عهدی ست با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم
من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم
که عنان دل شیدا به کف شیرین داد
ز کدام رَه رسیدی ز کدام در گذشتی
که ندیده دیده ناگه به درون دل فِتادی
شعر زیبا برای بیوگرافی اینستاگرام
حال من خوب است اما با تو بهتر می شوم
آخ، تا می بینمت یک جور دیگر می شوم
من که جز هم نفسی با تو ندارم هوسی
با وجود تو چرا دل بسپارم به کسی؟
عشق یعنی تو بخندی و من از داشتنت
عطشم بیشتر از لحظه ی اول بشود
هر کسی در دل من جای خودش را دارد
جانشین تو در این سینه خداوند نشد
می زنم عینک به چشمم درس می خوانم ولی
پنج ساعت روی یک خط مانده ام در فکر تو
گر به لب های تو ای دوست، لبانم برسد
من به شکرانه ی این وصل دهم جانم را
ارکان نمازم همه بر طبق رساله ست
جز قبله که سمت رُخ تو زاویه دارد
مگو آن سخن کاندرو سود نیست
کزان آتشت بهره جز دود نیست
هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده عالم دوام ما
و زخم‌های من همه از عشق است
از عشق، عشق، عشق
شعر کوتاه سنگین
من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشق
چارتکبیر زدم یک سره بر هر چه که هست
گدای کوی تو از هشت خلد مستغنیست
اسیر عشق تو از هر دو عالم آزادست
آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من
ای عقل عقل عقل من ای جان جان جان من
هر که آمد اندکی ما را پریشان کرد و رفت
ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوست
عاشقی شیوه رندان بلاکش باشد
عاشقان در زندگی دنبال مرهم نيستند
دردِ بی درمانشان را درد درمان می‌کند
بیا جانا دل پردرد مو بین
سرشک سرخ و روی زرد مو بین
جان و جهان ز عشق تو رفت ز دست کار من
من به جهان چه می‌کنم چونک از این جهان شدم
گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم
داروی دردم گر تویی در اوج بیماری خوشم
بیتی که یاد و نام تو در آن نوشته شد
یک بیت ساده نیست، که بیت‌المقدس است
نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت
پرده ی خلوت این غمکده بالا زد و رفت
از در درآمدی و من از خود به در شدم
گویی کز این جهان به جهان دگر شدم
در هوایت بی قرارم روز و شب
سر ز پایت بر ندارم روز و شب
