در این بخش ۵ انشاء درباره فصل زمستان و روزهای برفی برای دانش آموزان تهیه کرده ایم که با روش انشاء نوشتن، نگارش و مهارت های نگاری آشنا شوند.۵ انشا که درباره زیبایی های فصل زمستان و خاطرات گذاشته بزرگان از فصل زمستان و سرما و برف و بارندگی است.
انشا درباره فصل زمستان
وارد فصل زمستون که میشدیم، مادربزرگ و پدربزرگم کنار هم می‌نشستن و با البوم عکس های قدیمی و چمشانی پر از خاطرات کهنه، شروع به گفتن از دوران جوونیشون میکردن، از روزا هایی که برای ما مثل سفر با ماشین زمان به گذشته ها بود، یادمه میگفتن برف های ضخیم با عظمتی می باریده و سرما به اوج خودش میرسیده جوری که مردم از خونه هاشون بیرون نمیرفتن تا ازسرما در امان نباشن.
مادربزرگم میگفت: «ما زیر کرسی می‌نشستیم و دور هم جمع میشدیم. همه چیز درنهایت سادگی در خانه هایشان برپا میشده هر کس یه چیزی میگفت ، می‌خندیدیم و چای میخوردیم از اون زمان سرمای شدید همیشه در خاطرات و گفته هایشان بود برام جالب بود برای اینکه گرم بمونن شبها کنار هم می خوابیدن تا بیشتر گرم بمونن
در نبود موبایل و تلوزیون با گفتن قصه و شعر های محلی از شب های طولانی زمستان گذر میکردند، پدربزرگ از شب های بلند زمستانی میگفت. خاطرات غم انگیز هشت سال دفاع مقدس لحن پدربزرگ رو غمگین میکرد از خاطرات هیجان انگیزش با رزمند های شهر های مختلف میگفت
اون موقع ها یکی از مراسم پا برجا شب نیشینی در کنار اقوام بود. مادربزرگ میگفت: «زیبا ترین خاطرات من به این شب نشینی های دور کرسی و گوش دادن به صدای رادیوی پدرم برمیگردد
زمانی که برف می بارید به زیر کرسی کوچک گوشه اتاق میروم و به یاد گفته های مادربزرگم با بستن چشمانم به آن دوران سفر میکنم گرچه تصورات ذهنی من به زیبایی گفته ها و تجربه های لذت بخش مادربزرگم نمیشود
انشا درباره زمستان
شخصیت دوست داشتنی من ننه سرما باز هم دونه های دل فریب برف رو باز به زمین هدیه داده و من رو به خاطرات نه چندان دور کودکی برد
یادمه اون روزا از کرسی نقلی و گرم مادربزرگ که بگذریم یاد خاطراتم با دوستانم من رو به خلسه ای شیرین کودکی میبرد
قسمت جذاب اون روزا ساخت آدم برفی های غول پیکرمون بود، هر کدوم از بچها وظیفه ای تهیه وسایل مورد نیاز ساخت آدم برفی رو به عهده داشت. یکی از بچه‌ها گلوله‌های برفی بزرگ درست میکرد و یکی دیگه چوب می‌آورد برای دست و پای آدم‌برفی. بعضی وقت‌ها هم با برف توپ درست میکردیم و به هم می‌زدیم. می‌خندیدیم و داد می‌زدیم و هیچ‌وقت خسته نمی‌شدیم.
وقتی خیلی برف می‌بارید، برف‌ها روی زمین مثل یه پتو می‌موند و هیچ‌کسی نمی‌تونست خوب راه بره. اون موقع‌ها با دوستانم مسابقه می‌دادیم که کی زودتر از روی برف‌های سنگین عبور می‌کنه. حتی یادمه یک‌بار که برف زیاد اومده بود، ما یه دمنوش داغ و شیرین درست کردیم و در حالی که درخت‌ها رو برفی می‌دیدیم، نشستیم و نوشیدیم.
یکی دیگه از کارای ثابت روزای برفی که به عهده پدرا یا برادر های بزرگترمون تمیز کردن پشت بام خانه و حیاط منزل هایمان بود
شب های زمستان آنقدر سرد بود که لپ هایمان به سرخی انار شب چله میشد، به خانه برمی‌گشتیم و دست و پای یخ‌زده‌مون رو می‌بردیم کنار بخاری تا گرم بشیم. قسمت هیجان انگیز شب های سرد زمستان این بود هر کدوم از ما یه داستان از روز خودمون تعریف میکردیم و با هم می‌خندیدیم. اون روزها برف نه تنها زمین رو سفید میکرد، بلکه دل ما رو هم شاد میکرد.
الان که به اون روزها فکر میکنم، هنوز هم یادشون با من مونده و دلم می‌خواد دوباره همون لحظات شاد رو تجربه کنم
انشا در مورد زمستان کوتاه
یازده سال پیش فصل زمستون برای ما لذت خاصی داشت با بارش اولین برف ها خیابون و کوچه ها پر از بچه مدرسه ای ها و نووجون هایی که برای خالی کردن انرژی حاصل از دیدن برف به خیابون ها امده بودن میشد، یادمه با نشستن اولین برف روی زمین دیگه با هیچ نیرویی نمیشد بچه ها رو توی خونه پا بند کرد.
هر کدوم از ماعده ای دوستان واقعی که پایه تمام شیطنت ها و خاطره سازی در صحنه های دلنشین زندگیمون داشتیم همون دوست های که اسم و خاطرات شان در ذهن و قلبمون زنده اس، روزهای برفی رو هیچ جوره توی خونه نمی موندیم کوچه هارو پر از ادم برفی های کوچیک و بزرگ میکردیم
یادمه روزی که برف بیشتر و عظیم تر از همیشه خایبون و کوچه هارو پوشونده بود ما یه محوطه بازی برفی بزرگ درست کردیم با سینی های کوچک آشپز خانه مادرمان روی سراشیبی محوطه برفی مان سرسره بازی میکردیم. بعد از این که خوب از بازی خسته میشدیم به خانه یکی از بچه میرفتیم و چای میخوردیم ومشغول دیدن برنامه کودک مورد علاقه مان به نام فوتبالیست ها میشدیم
اون روزها که در کوچه میدویدیم و تنها دغدغه زندگی مان برنامه کودک مورد علاقه مان و امدن برف بود هنوزم هم زمانی که برف میبارد خاطرات دل انگیز آن روز ها در ذهنم تداعی میشود.
انشا در مورد فصل زمستان کلاس چهارم
زمستان که می آید خوشحالی را به دل تک تک انسان ها تا دل زمین هدیه میده، چشمان انسان ها را از این زیبایی و چشمه های زیر زمین رو سیراب میکند فصل سفید زمستان عروس تمام فصل های زیبای خدا نشان دهنده بخشندگی و عظمت پروردگار است که اینگونه بعد از سر سبزی و بوی خوش نارنگی های پاییزی زمستان را هدیه می بخشد
دانه های برف و آب شدنشان بعد از نشستن شان در دل زمین یادآور گذر غم و غصه های انسان هاست، و چه زیباست بخشندگی ننه سرما با پاشیدن نواده های زیبا و هیجان بر انگیزش بر تمام عالم.
برف و سرمای زمستان نشانگر گذر از راه های سخت و سرد برای رسیدن به سرسبزی، حیات دوباره برای زیستن و رسیدن به اهداف آدمیست
و چه زیبا هستند انسان هایی که به مانند برف سرسخت درون و برونشان یک رنگ و بخشنده و استوار عظیم در برابر طوفان های زندگی.
دانه های برف مانند ذرات الماس از دل آسمان به جای جای زمین گسترده بخشیده میشود تا شروعی دوباره بعد از گذشت سه ماه سرد و زیبای زمستانی اغاز شود.
آن روز با هم حسابی برف بازی کردیم و از آن به بعد این برنامه ی همیشگی ما در روز های برفی این بود، آدم برفی درست کردن و برف بازی کردن.
در فصل زمستان چون شب ها بلند تر از روزها است ما برای شب نشینی به خانه ی یکدیگر می رویم و دور هم هستیم تا این شب های بلند را به خوبی و خوشی بگذرانیم.
انشا در مورد زمستان با مقدمه و نتیجه
من عاشق شب هایی روشنی هستم که به خاطر بارش برف سفید شده و شهر در یک سکوت زیبا فرو رفته و انگار که همه ی زمین محو زیبایی دانای برفی شده که آرام آرام از آسمان به زمین فرود می آید. هر چند که تمام فصل های خداوند زیبایی و مزایای های خود را دارند.
با دیدن برف فکر ساختن یک دم برفی زیبا به سرم میزند و یک شادی تمام وجودم را فرا میگیرد منتظر می مانم تا برف روی زمین بشیند به اندزه ای که منم بتوان یک آدم برفی را خلق کنم. لباس های گرمم را می پوشم و کلا و دستکش هایم را می پوشم و پا به بیرون از خانه می گذارم. و میبینم که نه تنها من بلکه همه ی هم سن و سالان من و حتی بزرگتر در کوچه هستند و به شادی برف بازی می کنند و آن را تماشا می کنند
آنجا فهمیدم که برف ، برف شادی است که آ دمها را فرقی نمی کند پیر و جوان و کودک همه را به شادی و ا می دارد.
از فکر بیرون آمدم و به شادی پیش دوستانم رفتم و با هم مشغول ساختن آدم برفی شدیم هر کدام از بچه ها با خود وسیله ای آورده بود تا آدم برفیمان را کامل کنیم. ساخت آدم برفی مان تمام شد و با ذوق به آن نگاه می کردیم و آنقدر مشغول ساختن آن بودیم که متوجه سرما و یخ زدن انگشتای خود و حتی متوجه ساعت هم نشده بودیم. بعد از صرف ناهار دوباره به کوچه برگشتیم و سرسره بازی کرد م و کوله های برفی درست می کردیم و به طرف هم پرتاب می کردیم. دیگر هوا رو به تاریکی میرفت و وقت رفتن به خانه بود با دوستانمان قرار گذاشتیم فردا با امید اینکه بخاطر بارش برف و سرما مدرسه ها تعطیل می شود به کوچه می آییم و بازی می کنیم.
از پشت پنجره نگاهم به آدم برفی افتاد و به این فکر کرد که اگر فردا آفتاب شود آدم برفی که ساختیم آب می شود
و به این نتیجه رسیدم که ساختن آدم برفی یا هر چیز دیگری آسان است و آن چیزی که سخت است نگهداری از آن است. خدا را بخاطر این همه زیبایی شکر گذاری کردم و به خواب رفتم. …
